Mirasın Son Halkası - Bölüm 2: İtibarın Kokusu

İTİBARIN KOKUSU

Midenin tam ortasına çöreklenen, asitlerin boş ve çaresiz mide duvarını acımasızca kemirdiği o yoğun açlık sancısı, insanın zihnindeki tüm ahlaki pusulaları yerle bir edebilecek, medeniyeti unutturacak kadar vahşi bir güce sahipti. Mirhan, o gece İstanbul'un kemikleri sızlatan dondurucu yağmurunun altında, bu ilkel hisle tamamen bütünleşmişti. Şiddetli ve kesintisiz yağan yağmur, aylar öncesinden çöpten bulduğu o incecik, dirsekleri yırtık ceketinden sızıp çoktan iliklerine kadar işlemişti. Ayak parmaklarındaki his saatler önce kaybolmuş, uyuşukluk yavaş yavaş diz kapaklarına doğru tırmanmaya başlamıştı. Fakat o keskin soğuk, rüzgarın yüzünü jilet gibi kesmesi zihninde sadece silik, önemsiz bir arka plandan ibaretti. Bütün algısı, boğazını düğümleyen, nefes almasını bile zorlaştıran o hayvani açlığa ve sokağın hemen karşısındaki o ihtişamlı manzaraya odaklanmıştı.

Mirasın Son Halkası - Bölüm 1: Avuçtaki Kor

https://youtu.be/h1dc_Db93JQ

https://open.spotify.com/episode/0w8itVPsVJQe22fykzB3c1?si=y9BOHhkLTgKKQTlEYHTykw

AVUÇTAKİ KOR

Dükkanın içi buram buram yıllanmış toz, paslı pirinç ve çürük ahşap kokuyordu. Zaman bu dört duvarın arasında sıkışıp kalmış, sokağın o hızlı, acımasız akışından bütünüyle koparak kendi içine çökmüş, çürümeye yüz tutmuştu. Dedesinin vefatından bu yana, buradaki her bir eşya sanki yas tutuyor, üzerlerine çöken gri toz tabakasıyla yavaş yavaş görünmez olmaya çalışıyordu. Arda, vitrinin köşesindeki o kırık bacaklı, ağır oymalı sandalyeyi kaldırırken genzini yakan, boğazını zımpara gibi çizen kuru hava yüzünden şiddetle öksürdü. Ağzında sabahtan beri geçmek bilmeyen o acı, metalik tat vardı; bu, bütün gün hurdacıdan taşıdığı ağır pirinç şamdanların, oksitlenmiş aynaların ve asırlık döküm daktiloların ciğerlerine işleyen görünmez bir bedeliydi.

Brain Computer Interface - Bölüm 4: Kurtuluş

KURTULUŞ

Etrafımı saran o tuhaf uğultunun içinde babamın sesini duymak, fırtınalı, kapkaranlık bir denizde aniden beliren bir deniz feneri gibi içimi rahatlatmıştı. Sadece bir sesti bu, ama o an için dünyadaki en somut, en gerçek şeydi. Fakat neredeydi? Gözlerim, adeta etten kemikten bir duvara dönüşmüş o yoğun, gri sisin içinde telaşla etrafı tarıyordu. Sis öylesine kalındı ki, uzattığım kendi elimi bile zorlukla seçebiliyordum. Havada, bozuk bir radyo frekansını andıran, insanın dişlerini kamaştıran sürekli bir vızıltı vardı.

Brain Computer Interface - Bölüm 3: Neredeyim Ben?

Neredeyim Ben?

Gözlerimi açtığımda, sırtımda serin ve kusursuz bir çimen dokusu hissettim. Nereye baksam yemyeşil, tek bir yaprağı bile solmamış tuhaf bir parkın ortasındaydım. Zihnim, yeni uyanmış olmanın verdiği sersemlikle adeta fırtınalı bir deniz gibiydi; kafamda cevabını bulamadığım deli sorular birbirine çarpıyordu.

Nasıl geldim ben buraya? Bu kusursuz, plastik gibi duran çimenlerin üzerinde ne işim vardı? Hava hangi ara nefes almayı bile zorlaştıracak kadar ısınmıştı acaba? Bizimkiler neredeydi? Ve en kötüsü...

Brain Computer Interface - Bölüm 2: Karlı Bir Nisan Akşamı

Karlı Bir Nisan Akşamı

Takvimler Nisan'ın 17'sini gösteriyordu. Normalde baharın müjdecisi olması gereken bu ayda, dışarıda sanki zemheri ayından kalma, dondurucu bir fırtına ve iri taneli lapa lapa yağan bir kar vardı. Akşam yemeğinden sonra sıcacık evimizde, en kalın battaniyeme sıkıca sarılıp televizyon karşısına geçmiştim. Kanallar arasında öylesine gezinirken, son derece modern dekorlu bir stüdyoda çekilen bir teknoloji programına gözüm takıldı. O günlerde, hızla gelişen teknolojiyi takip etmek zaten nefes kesici bir hal almıştı.

Kaderin Hediyesi - Büyük Taşlı Yüzük

Büyük Taşlı Yüzük

Sinan'ın, şehrin o eski ve Arnavut kaldırımlı dar sokaklarından birinde, ahşap vitrinli, küçük ama içi tarih kokan şirin bir antika dükkanı vardı. Rafları eski köstekli saatler, pirinç şamdanlar, tozlu ama yaşanmışlık dolu plaklarla doluydu. Serin ve hafif yağmurlu bir sonbahar akşamı, kepenkleri kapatıp evinin yolunu tutmaya hazırlanırken, dükkanın hemen önündeki taşların arasında parlayan bir şey gözüne ilişti.